Leven volgens Laura

Lau·ra (v.). 1. Van het leven genietend meisje.

Mixed feelings

op april 2, 2013

Dat gevoel dat je hebt als je de laatste in een reeks boeken hebt uitgelezen. Of wanneer je een tv-serie van begin tot eind hebt gekeken, en dat die dan definitief afgelopen is. Ken je dat gevoel?

Ik wel.

Ik had het gisteren nog. De afgelopen jaren heb ik de tv-serie Desperate Housewives gevolgd. Ik liep altijd een beetje achter, omdat ik steeds wachtte op de dvd’s. Vandaar dat ik het laatste seizoen de afgelopen weken pas heb kunnen zien. Gisteravond was het definitieve einde daar: ik keek de laatste twee afleveringen van het laatste seizoen. 

Na afloop (gelukkig is er een mooi einde aan gemaakt – ik vind het altijd zo vervelend als de laatste aflevering niet mooi is gedaan! Bijvoorbeeld bij ER is dat het geval.) bleef ik zitten met dat gevoel waar ik het nu al steeds over heb. Het is een combinatie van verschillende dingen: aan de ene kant vind ik het leuk dat ik nu eindelijk weet ‘hoe het afloopt’, want dat is toch uiteindelijk de reden dat je begint met het lezen van een serie boeken of het kijken van een tv-serie. Maar aan de andere kant voelt het een beetje als afscheid nemen: je hebt urenlang gelezen of dvd’s gekeken, en dan is het ineens afgelopen. Geen volgend boek in de reeks meer, niet meer reikhalzend uitkijken naar de volgende aflevering of het volgende seizoen. Het is gewoon klaar

Gisteravond, na het uitzetten van de dvd-speler, realiseerde ik me ineens waar dit gevoel vandaan komt. Het is zoals die oude zegswijze: ‘de reis ergens naar toe is belangrijker dan het uiteindelijke doel’. Iedereen heeft dit weleens meegemaakt: dat je naar een doel toewerkt, maar dat je eigenlijk niet meer weet hoe je nu verder moet als je dat doel bereikt hebt. Blij zijn als je je opleiding hebt voltooid, maar dan ineens niet meer weten wat je met je tijd aanmoet (behalve solliciteren. en nog meer solliciteren. en nog meer.). Vijf keer per week trainen om uiteindelijk de marathon te kunnen lopen, maar nadat de eerste euforie van het uitlopen is weggeëbd, plotseling avondenlang teveel vrijheid hebben.

 

Ik houd er dan ook niet van om geen doel te hebben. Ik wil altijd ergens mee bezig zijn, ergens naar toewerken. Of dat nu een masterscriptie is, een cursus Latijn of die ene yogahouding die ik maar niet onder de knie krijg, ik probeer altijd weer een stapje dichter bij dat doel te komen. Zodra ik mijn doel heb bereikt, verzin ik zo snel mogelijk weer iets anders, zodat ik weer onderweg ben.

Met andere woorden: ik houd niet van afgeronde projecten. Ik ben liever bezig met een project. Zo ook met een reeks boeken of een tv-serie: ik ben het liefst middenin het derde deel of halverwege het vijfde seizoen. Zodra ik die laatste bladzijde omsla of de laatste aflevering heb gezien, vind ik het al jammer dat ik er niet meer mee bezig ben. En dan ga ik weer op zoek naar het volgende boek of de volgende serie. Om een paar weken of maanden later natuurlijk weer precies hetzelfde gevoel te hebben.

Want uiteindelijk wil ik toch weten hoe het afloopt.

Tsja.

 

Advertenties

One response to “Mixed feelings

  1. Mary mostert van gerven schreef:

    Herkenbaar gevoel. Maar zo steekt het leven in elkaar. Vooruit kijken is een nobel streven en zorgt ervoor dat het kind in je weer nieuwsgierig naar het volgende gebeuren uitkijkt. Succes Laura.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: