Leven volgens Laura

Lau·ra (v.). 1. Van het leven genietend meisje.

Boeken &zo: 50 books I want to read before I die

Vandaag in Boeken &zo kom ik een belofte van een paar weken geleden na. In dit stukje schreef ik over een lijst van 100 boeken die je volgens de BBC eens in je leven moet lezen. Ik vond die lijst niet helemaal kloppend, en beloofde daarom een eigen lijst te maken. Vandaag heb ik dat gedaan!

Ik heb gekozen voor een lijst van 50 boeken in plaats van 100. Dit omdat ik iedere auteur slechts één keer op de lijst voor wilde laten komen, en dat is bijna onhaalbaar met een lijst van 100 boeken. Iedere auteur wilde ik maar één keer noemen, om te voorkomen dat mijn lijst zou bestaan uit simpelweg het hele oeuvre van Jane Austen, de Brontë zusjes en Charles Dickens. Ik heb mezelf er nu toe gedwongen een zeer gevarieerde lijst te maken.

Volgens welke regels heb ik mijn lijst opgesteld?
1. De lijst bestaat volledig uit klassiekers die ik nog niet gelezen heb.
2. Iedere auteur komt slechts eenmaal voor op de lijst.
3. Er komen geen Nederlandse auteurs voor op de lijst. Dit omdat ik al het doel heb om mijn verzameling van 20 Nederlandse Klassiekers te lezen, en dat zou dus een beetje dubbelop worden.
4. Er mogen zowel boeken voor volwassenen als kinderboeken op de lijst voorkomen, zolang ze maar voldoen aan de criteria.

Het resultaat is volgens mij een hele mooie lijst, vol boeken die ik heel graag wil lezen. Er komen auteurs op voor waar ik al wel een of meer andere boeken van heb gelezen (zoals Victor Hugo en Charles Dickens), auteurs waarvan ik nog nooit iets heb gelezen (zoals George Orwell) en auteurs waar ik eerlijk gezegd een klein beetje bang voor ben (De Grote Russen).

Is het een goede lijst geworden? Oordeel zelf!* Ik heb ‘m hier geordend op alfabet omdat er voor mij geen specifieke volgorde is in deze reeks.

50 books I want to read before I die
1. Richard Adams – Watership Down
2. Jane Austen – Emma
3. John Berendt – Midnight in the Garden of Good and Evil
4. Anne Brontë – Agnes Grey
5. Charlotte Brontë – Jane Eyre
6. Anthony Burgess – A Clockwork Orange
7. Louis Ferdinand Celine – Reis naar het einde van de nacht
8. Miguel de Cervantes – Don Quichote
9. Jung Chang – Wilde Zwanen: Drie Dochters van China
10. Daniel Defoe – Robinson Crusoë
11. Charles Dickens – Great Expectations
12. Fyodor Dostojevsky – Misdaad en Straf
13. Arthur Conan Doyle – A Study in Scarlet (Sherlock Holmes #1)
14. Alexandre Dumas – De Drie Musketiers
15. Bret Easton Ellis – American Psycho
16. F. Scott Fitzgerald – The Great Gatsby
17. Gustave Flaubert – Madame Bovary
18. William Golding – Lord of the Flies
19. Thomas Hardy – Tess of the D’Urbervilles
20. Stephen Hawking – A Brief History of Time
21. Nathaniel Hawthorne – The Scarlet Letter
22. Joseph Heller – Catch-22
23. Ernest Hemingway – The Old Man and the Sea
24. Homerus – De Odyssee
25. Victor Hugo – De Klokkenluider van de Notre Dame

26. John Irving – The World according to Garp
27. Henry James – The Turn of the Screw
28. Jack Kerouac – On the Road
29. Stephen King – The Shining
30. Rudyard Kipling – The Jungle Book
31. D.H. Lawrence – Lady Chatterley’s Lover
32. Harper Lee – To Kill a Mockingbird
33. Gabriel Garcia Marquez – 100 Jaar Eenzaamheid
34. Yann Martel – Life of Pi
35. Herman Melville – Moby Dick
36. John Milton – Paradise Lost
37. Haruki Murakami – Norwegian Wood
38. Vladimir Nabokov – Lolita
39. George Orwell – 1984
40. Edgar Allan Poe – The Murders in the Rue Morgue
41. Antoine Saint-Exupéry – Le Petit Prince
42. J.D. Salinger – The Catcher in the Rye
43. Shakespeare – Hamlet
44. Robert Louis Stevenson – Treasure Island
45. Bram Stoker – Dracula
46. Hunter Thompson – Fear and Loathing in Las Vegas
47. Leo Tolstoj – Oorlog en Vrede
48. Mark Twain – The Adventures of Tom Sawyer
49. Kurt Vonnegut – Slaughterhouse 5
50. Oscar Wilde – The Picture of Dorian Gray

Ik ben van plan om deze lijst onderdeel te laten zijn van mijn Reading Challenge voor 2014 en 2015. Zoiets als ’10 boeken van de lijst lezen’ of iets in die richting lijkt me een leukere challenge dan puur een bepaald aantal boeken zien te halen.

De lijst is ook te vinden op mijn goodreads account!

*Hou er hierbij rekening mee dat van sommige auteurs misschien niet het meest logische boek op de lijst staat. Dat komt dan omdat ik die al gelezen heb. Zo denk je bij Jane Austen misschien het eerst aan Pride & Prejudice of Sense & Sensibility, maar aangezien ik die al eens gelezen heb, koos ik ervoor om Emma op de lijst te zetten.

Advertenties
2 reacties »

Het eeuwige slechte voorbeeld

Mocht je Sex & The City (de serie + de films) nog nooit hebben gezien en het nog willen kijken, lees dan niet verder: het onderstaande stukje staat vol spoilers. Je bent gewaarschuwd!

Ik kijk nu voor de derde keer SatC. Ik was wat laat met het volgen van deze serie, wat vooral te wijten was aan het feit dat het begon in 1998 en ik toen net 11 was. Uit de titel is al af te leiden dat de inhoud niet heel geschikt is voor een elfjarige, dus keek ik het toen niet. Tegen de tijd dat ik het leuk begon te vinden, zat de serie al in het laatste seizoen en had ik dus de eerste +/- 80 afleveringen al gemist. Een paar jaar geleden was er echter ergens een leuke aanbieding en kocht ik de hele serie voor €75.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Ik vond het direct leuk en keek het dan ook een jaar of drie geleden nog eens, en nu dus weer. Wat me de eerste keren niet zo opviel, zie ik nu echter wel: wat een enorm slecht voorbeeld is Carrie! En dan heb ik het niet eens over het feit dat ze financieel gezien een drama is (ik bedoel: op je 35ste moet je toch een keer je huur voor een nieuw paar schoenen laten gaan…) of dat ze ieder gesprek binnen drie zinnen over haar kan laten gaan, zelfs als één van haar beste vriendinnen vertelt dat ze a. zwanger is, b. gaat scheiden of c. borstkanker heeft. Nee, ik bedoel hier de manier waarop ze altijd maar weer terug gaat naar die eeuwige Mr. Big.

Vooruit, dat ze één keer voor hem is gevallen, dat kan ik nog wel begrijpen. Je kunt tenslotte niet meteen weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Maar als je drie, vier, vijf keer slecht door iemand bent behandeld, zou je dan niet iets wijzer moeten zijn? Zou je dan misschien eens ‘nee’ zeggen in plaats van weer meteen klaar te staan?

Laat ik eens wat redenen noemen waaruit blijkt dat Big niet bepaald de ideale man is.

1. In seizoen 1 is hij gewoon een typische eeuwige vrijgezel. Geen grote drama’s, maar hij kan zich maar niet binden, is eeuwig ‘unavailable’ en wil niet eens dat Carrie een föhn in zijn appartement achter laat. Carrie echter wil dit allemaal niet zien en blijft als een soort eenzame puppy achter hem aanlopen en probeert zich precies zo te gedragen als hij wil. Gevolg: ze gaan uit elkaar.

2. In seizoen 2 trouwt hij met Natasha. Je zou zeggen dat dit een mooi einde is voor Carrie&Big, maar nee. Hij begint een affaire met Carrie, die op dat moment nota bene een gezonde relatie heeft met Aidan (die overigens ook nog eens veel leuker is dan Big, maar das persoonlijk). Beide relaties knallen natuurlijk en zowel Carrie als Big blijft achter met een gebroken hart.

3. In de rest van de serie weet hij constant een storende factor te zijn bij Carries relaties met andere mannen. De Jazzartiest? Hij kruipt naast hen in de taxi. Aidan op herhaling? Hij komt ongevraagd op bezoek in zíjn buitenhuis en bedrinkt zich daar nota bene. Aleksandr Petrovsky? Hij besluit ineens toch verder te willen met Carrie en reist haar achterna naar Parijs. Tussendoor verhuist hij bovendien ook nog even naar California.

4. Inmiddels zijn we bij de films aangeland. Hoewel Carrie inmiddels absoluut geen enkele reden meer heeft om bij Big te blijven, besluit ze in de eerste film met hem te trouwen. Ook hier stelt ze zich weer volledig afhankelijk op (‘I didn’t even know that marriage was an option’ – je bent er zelf ook nog!). Big laat haar voor het altaar staan. Niet dat dat het einde van hun relatie betekent, nee hoor, met Carries onweerlegbare reden ‘It wasn’t logic, it was love’ springt ze gewoon weer in zijn armen zodra ze hem ziet.

Carrie moet wel het slechtste voorbeeld voor vrouwen in de geschiedenis van tv & film zijn. Af en toe heb ik de neiging om naar het scherm te schreeuwen dat ze eens voor zichzelf op moet komen – en niet haar hele leven moet laten bepalen door wat híj wil.

Dit is de enige serie waarvan ik de hoofdpersoon niet uit kan staan. Miranda, Charlotte en Samantha zijn stuk voor stuk leuker en vooral: sterker.

Met andere woorden:
Carrie, misschien moet je eens naar je vriendinnen luisteren.

1 Reactie »