Leven volgens Laura

Lau·ra (v.). 1. Van het leven genietend meisje.

Geen blogje vandaag

Sorry, jongens. Ik had voor vandaag een heel leuk blogje gepland waarin ik inclusief foto’s een yogales door zou nemen, maar er is iets mis gegaan.

Ik begon een uurtje geleden namelijk in ‘Het Zevende Kind’ van Erik Valeur, een boek over zeven kinderen in een kindertehuis in de jaren ’60 waar veel meer aan de hand blijkt te zijn.

Ik had natuurlijk voorbereid moeten zijn: op de cover staat ‘Deze roman houdt je tot zijn adembenemende einde in z’n greep’. Dat had me moeten waarschuwen, zou je zeggen. Helaas, helaas, ik dacht dat ik het boek wel weer even zou kunnen wegleggen.

Niet dus.
Vandaag dus geen blogje.

Ik lees weer verder.

Advertenties
6 reacties »

Zomaar een dag uit Laura’s leven

Maandag 22 april

06:45
Voor het eerst sinds Joukes tijd ‘op de bank’ moet hij er weer vroeg uit: hij begint vandaag met zijn nieuwe opdracht. Dat betekent echter ook dat vandaag voor het eerst de wekker weer gaat. Aangezien ik geen uitslaper ben, ben ik dus ook om 06:45 wakker en kan ik niet meer slapen.

07:15
Na een half uur besluit ik dat ik écht niet meer kan slapen en ga ik mijn bed uit om een ontbijtje klaar te maken. Met een schaaltje vanilleyoghurt met muesli en een grote kop groene thee kijk ik het NOS Nieuws en Vandaag de Dag om even op de hoogte te zijn van wat er in de wereld gebeurt.

wpid-2013-04-22-07.41.34-1.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

08:00
Ik sta op en doe al die normale dingetjes die ieder mens ’s ochtends doet: douchen, aankleden enzovoort. Ik maak meteen even een rondje door het huis om de boel weer een beetje toonbaar te maken. Ook check ik even mijn e-mail en kijk ik uiteraard even naar de nieuwste updates op Twitter en Facebook. Je moet tenslotte wel voldoen aan de eisen van deze tijd ;).

09:30
Ik vertrek naar het huis van mijn ouders. Iedere maandagochtend pas ik op mijn zusje Vivian, die door haar lichamelijke handicap niet in staat is alleen thuis te blijven. Als ik er ben, heeft mijn moeder even de gelegenheid om boodschappen e.d. te doen. Momenteel help ik Vivian met haar examenvoorbereiding: in Mei doet ze eindexamen HAVO.

12:30
Ik rijd weer vlug naar huis, want ‘tussen 13:00 en 16:00′ komt er een meneer om de verwarming te repareren. (Dat valt mee, hè? Ik heb er zo’n hekel aan als er wordt afgesproken dat er iemand ‘tussen 08:00 en 17:00′ komt – dan zit je altijd de hele dag maar een beetje te wachten.) Wij hebben het vorige week voor elkaar gekregen dat de verwarming stuk gaat, precies in de eerste week dat hij niet meer nodig is. De verwarming is nu niet meer uit te krijgen, waardoor het hier continu zo’n 25 graden in huis is. Iets te veel van het goede.

13:00
Terwijl ik de verwarmingsmeneer wacht, lunch ik (drie boterhammen met filet américain) en lees ik ondertussen een paar hoofdstukken in het boek waar ik momenteel mee bezig ben: ‘Skippy tussen de Sterren’ van Paul Murray. (Het is geen fantastisch boek, hoewel de recensies dat wel doen vermoeden. Het kan ook aan de vertaling liggen, die ik hier en daar erg slecht vind.).

wpid-2013-04-22-13.40.28.jpg

 

 

 

 

 

 

 

\

14:00
De man voor de verwarming is geweest en heeft het probleem gelukkig kunnen oplossen. De knop bleek afgebroken te zijn – nieuwe knop, probleem opgelost. (Ik realiseer me nu ineens dat dit ook voorkomt in een aflevering van Friends. Dan bedenken ze helemaal aan het eind van de aflevering, na een kerstfeestje in de sauna-die-de-woonkamer-is, dat ze gewoon de hoofdaansluiting hadden kunnen dicht draaien. Juist, hadden wij natuurlijk ook kunnen doen.) Nadat hij is weg gegaan, ga ik even stofzuigen. Ik stofzuig altijd met een CD erbij, op het hoogste volume. Vandaag koos ik voor de CD van de musical Hair . Ik moet er even bij vertellen dat ik drie keer zo lang over het stofzuigen heb gedaan, omdat ik steeds moest stoppen om met de liedjes mee te kunnen zingen en dansen. Maar zeg nu zelf, iederéén wil hierop toch gaan dansen?!

15:00
Ik moet zo gaan werken, maar heb nog net even tijd om te kijken of er nieuwe vacatures zijn. Ik maak mijn vaste rondje langs een aantal vacaturesites en bewaar er drie om later nog eens naar te kijken en eventueel op te solliciteren.

17:30
Na een paar uurtjes gewerkt te hebben (als ambulant begeleider van een veertienjarige jongen) ben ik bij mijn yogastudio aangekomen om me vijf kwartier in het zweet te gaan werken bij een heerlijke les hot&fit. Ik kijk er altijd naar uit en ben dan ook blij om er weer te zijn.

wpid-2013-04-22-17.18.21-1.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19:00
Na de les (het was een zware vandaag, ik voel de spierpijn al opkomen!) rijd ik naar huis, waar Jouke al aan het eten is begonnen. Fijn, want ik kan inmiddels een hele koe op. Helaas (of gelukkig..) staat er geen koe op het menu vandaag, maar een heerlijk bordje pasta. Lekker!

20:00
Na het eten en afwassen kijken Jouke en ik nog even wat televisie: Pointless op de BBC, een aflevering van Grey’s Anatomy en twee van The Big Bang Theory. Heerlijk, zo’n luie avond!

23:00
Zzzzzz.

2 reacties »

Vroege vogel

Ik ben geen uitslaper. Nooit geweest ook. Meestal word ik rond zeven uur wakker, met in het weekend ‘uitschieters’ naar half acht, acht uur. Dat is weleens onhandig – zeker als ik na een avondje stappen pas om 4 uur of zelfs nog later in bed lig. Na een paar uurtjes slaap sta ik dan alweer vrolijk naast mijn bed. Meestal heb ik er echter geen last van.

Dit geldt niet voor degene die nu naast mij ligt. Jouke is een rasechte uitslaper. Hij kan in het weekend rustig tot elf uur in bed blijven liggen en ziet slapen als zijn grootste hobby. Hij heeft dat niet van een vreemde: zijn ouders hoef je op een zaterdag voor een uur of twaalf niet te bellen, want die liggen dan nog vrolijk op één oor. Ter vergelijking: mijn ouders hebben voor die tijd al boodschappen gedaan, uitgebreid ontbeten, zijn met mijn zusje naar paardrijden geweest en er is hoogstwaarschijnlijk ook nog gestofzuigd of gewinkeld. Ik ben dus net zo. Dit gedegen onderzoek bewijst dat al dan niet uitslapen erfelijk is.

Weten waar het vandaan komt, lost echter het probleem natuurlijk niet op. Want het is toch wel lastig, hoor. Neem vandaag bijvoorbeeld. De wekker gaat straks pas, om 08:00, omdat Jouke vandaag thuis werkt en dus niet al om half 7 de deur uit hoeft. Maakt dat voor mij iets uit? Nee hoor, ik ben net als iedere doordeweekse dag om 06:00 wakker. Wat er vanaf dat moment gebeurt, is het volgende.

06:00
Ik word wakker. Gaap, gaap, draai, draai, nee, ik ben echt wakker. Even kijken hoe laat het is. O. Het is 06:01. Dat is best wel vroeg. Misschien kan ik nog even slapen.

06:15
Nee, ik kan echt niet meer slapen. (Waarom mij dit altijd verbaast, is me een raadsel. Het lukt me misschien één keer per jaar om weer in slaap te vallen.). Even kijken of Jouke al wakker is. *Diepe, langzame ademhaling naast me*. Nee, hij slaapt geloof ik nog. Dan blijf ik maar gewoon even liggen.

06:20
Misschien kan ik hem heel onopvallend wakker maken. *Begint wild te draaien, zodat het bed beweegt. Even denk ik dat het werkt, maar… na wat ge-hnngggg en gesnor draait hij zich om en slaapt gewoon verder. Met wat geluk heb ik een ongeïnteresseerde arm om me heen gekregen, maar wakker wordt hij niet.

06:30
In de afgelopen tien minuten heb ik op mijn telefoon nu.nl gecheckt voor het nieuws, de timeline van twitter en instagram bekeken en nieuwe woorden gelegd in wordfeud. Ik weet nu echt niet meer wat te doen, dus besluit op te staan.

06:45
Weer in bed, maar nu met een kop thee en mijn laptop. Jouke ligt nog steeds naast me en ik weet dat ik daar het komende uur niet veel van hoef te verwachten. Wat zal ik gaan doen?

Juist, een blogje schrijven.

3 reacties »