Leven volgens Laura

Lau·ra (v.). 1. Van het leven genietend meisje.

Augustus is een goede maand

Augustus is altijd al mijn favoriete maand geweest. Het is dan hoogzomer, wat ik heerlijk vind, en op 6 augustus ben ik jarig. Dan zijn er ook nog heel veel mensen om mij heen eveneens in deze maand jarig, waardoor deze maand vaak een soort aaneenschakeling van feestjes en barbecues wordt. Niet zo gek dus dat dit voor mij meestal de leukste periode van het jaar is.

Dit jaar is augustus echter extra leuk. De reden hiervoor?

Ik heb afgelopen donderdag 1 augustus het contract getekend voor mijn eerste échte baan!

Ik ben dus niet meer werkloos! Hoera!

 

Dit is echter niet zomaar gelukt. Er is een behoorlijk lange selectie- en sollicitatieprocedure aan vooraf gegaan. Dit is de laatste jaren vrij normaal – door het grote aantal werklozen (en dus ook het grote aantal sollicitanten) hebben bedrijven langere trajecten ingesteld om uit te zoeken wie de beste kandidaat is voor de baan. Voor mij heeft het proces van eerste gesprek tot aan het tekenen van het contract ruim drie maanden in beslag genomen. Ik ben natuurlijk begonnen met het sturen van een brief en CV, daarna ben ik op selectiegesprek geweest met een aantal andere kandidaten, toen heb ik een eerste en tweede gesprek gehad, vervolgens heb ik een dag meegelopen en tenslotte heb ik nog een derde gesprek gehad, waarna ik ben aangenomen. Het was een heel traject. Voor mij was dat echter ook wel positief, want ik heb steeds de tijd gehad om na te denken of dit echt iets voor mij was, en zeker door de dag meelopen kreeg ik een heel goed idee over wat de baan inhield en werd ik bovendien steeds enthousiaster.

Nu zijn jullie natuurlijk wel benieuwd naar wat ik nu ga doen ;). Ik ben aangenomen als vestigingscoördinator huiswerkbegeleiding. Ik werk voor een bedrijf dat huiswerkbegeleiding verzorgt voor middelbare scholen. Eén van die vestigingen heb ik straks (vanaf het nieuwe schooljaar) onder mijn hoede. Dat betekent dat ik de student-begeleiders begeleid, dat ik contacten onderhoud met docenten en ouders en verantwoordelijk ben voor de dagelijkse gang van zaken op de vestiging. De baan is dus heel afwisselend en dat is ook één van de dingen die mij erg aansprak.

Ik heb er heel erg veel zin in om straks te gaan beginnen! Voor nu heb ik echter nog ruim 2 weken vakantie en daar kan ik dus ook nog even lekker van genieten. Afgelopen weekend zijn Jouke en ik naar Groningen geweest (blogje volgt nog!) en aankomend weekend vier ik twee keer mijn verjaardag – op vrijdag voor vrienden en op zaterdag is de familie aan de beurt. Verder probeer ik nog zo ver mogelijk te komen met mijn cursus Latijn voor het echte werk gaat beginnen (er zijn nog 7 lessen te gaan). De komende weken vliegen denk ik voorbij!

Verder is het natuurlijk nog leuk dat ‘een baan vinden’ ook een doel uit het Day Zero Project was. Ik zie dit echter wel als iets groters – het is een echte mijlpaal! Maar toch ook fijn dat er weer één van de 101 doelen afgestreept kan worden. 😉 

Advertenties
1 Reactie »

Werk of geen werk, that’s the question

Ik ben dus werkloos.

Zo, dat is er meteen uit.

In mijn eerste post kwam dit al even langs, alleen gebruikte ik toen de meer eufemistische term ‘recent afgestudeerd’. Deze valt in dezelfde categorie als ‘between jobs’ en ‘werkzoekend’: het klinkt allemaal wat minder vervelend dan ‘werkloos’. Uiteindelijk komt het natuurlijk gewoon op hetzelfde neer. Hoe leuk ik het ook probeer in te kleden, feit blijft dat ik hard op zoek ben naar een leuke baan.*

Natuurlijk heb ik op dit moment de pech dat het Economische Crisis is. Afgelopen week was op het nieuws dat de snelst groeiende groep werklozen de groep ‘net afgestudeerde jongeren onder 27’ is. Tsja, daar pas ik dus precies in. Ik troost me dus met het feit dat ik lang niet de enige ben.

En, hoe is dat nou, werkloos zijn?

Hm. Ik zal niet ontkennen dat het voordelen heeft. Op dit moment is het bijvoorbeeld 15:08 op een dinsdagmiddag en zit ik hier rustig, in het zonnetje nog wel (achter glas, maar toch) een blogje te schrijven. Ik zou op dit moment ook een boek kunnen lezen, een uurtje kunnen gaan slapen of een volledig seizoen Friends kunnen kijken. Kan allemaal, aangezien ik niet, zoals de meesten van jullie, aan het werk ben of hoef te zijn. Klinkt goed toch?

Maar.

Maar, maar, maar.

Het is dus toch niet zo leuk als het klinkt. Want, wat blijkt nou: dat heerlijke vrije gevoel van ‘ik kan vandaag alles doen waar ik zin in heb’ is na een paar dagen (hooguit weken) echt niet zo heerlijk meer. Je geniet daar veel meer van als je éérst een hele week hard gewerkt hebt. Voor mij geldt bovendien dat ik altijd graag het gevoel heb dat ik mijn vrije tijd heb ‘verdiend’ – dus wil ik ook graag eerst wat nuttigs/zinvols doen voordat ik die DVD-speler aanzet of een heerlijke detective open sla. Daarbij heb ik vooral gewoon ontzettend zin om aan mijn Werkende Leven te beginnen na mijn Studerende Leven. Ik ben echt toe aan die volgende stap.

Het kostte me dus wel even moeite om te accepteren dat deze situatie best nog even zou kunnen voortduren. Ik heb verschillende mensen in mijn omgeving die 6 maanden tot een jaar nodig hebben gehad om een baan te vinden na hun studie. Ik heb me er nu op ingesteld dat het voor mij ook wel eens zo lang zou kunnen gaan duren (ik ben nu twee maanden aan het zoeken). Het probleem in mijn branche is dat er weinig vacatures zijn, waardoor er op iedere vacature rustig 200 aanmeldingen binnen komen. Dan behoor je gewoon niet tot de eerste selectie als kersvers afgestudeerde met weinig ervaring.

Inmiddels heb ik besloten dat ik mijn tijd ook nuttig kan gebruiken zónder werk.

Want waarom zou ik deze tijd niet gebruiken om allerlei dingen te doen waar ik de afgelopen jaren juist geen tijd voor had? Ik ben daarom ten eerste begonnen met een cursus Latijn, om mijn weggezakte gymnasiumkennis weer wat op te halen. Ik ben nu bij les 6, het gaat erg goed en ik vind het ontzettend leuk om te doen. Daarnaast heb ik mijn dwarsfluit weer eens onder het stof vandaan gehaald en ben ik bezig om langzaam weer op mijn oude niveau te komen. Verder besteed ik erg veel tijd aan lezen, altijd toch mijn allergrootste hobby, en aan het verbeteren van mijn prestaties bij yoga. Ook heb ik mijn vrije tijd kunnen gebruiken om verschillende mensen in mijn omgeving een steuntje in de rug te geven, iets wat veel voldoening geeft.

Met andere woorden: ook zonder werk is het leven nog leuk.

Wat overigens niet betekent dat ik nee zou zeggen tegen een leuke baan, natuurlijk. 😉

*Mijn moeder zegt overigens, zodra ik weer eufemistisch roep dat ik ‘net afgestudeerd ben’, altijd vrolijk: “Jaja, je bent Sjaan zonder Baan!”. Ik geloof dus niet dat ik hier mensen echt mee voor de gek houd. 😛

Een reactie plaatsen »